Eind november 2019 zou Aat Veldhoen (1934 - 2018) 85 zijn geworden. Tot aan het eind van zijn leven werkte hij energiek door aan zijn veelzijdige oeuvre – etsen, tekeningen, schilderijen, polaroids, beelden - in zijn volle atelier aan de Wittenburgergracht in Amsterdam. Vanaf 1 december toont Museum Kranenburgh in samenwerking met de Dutch National Portrait Gallery en kunsthistorica/fotograaf Venus Veldhoen een uitgebreide selectie van zijn werk onder de titel 'Levenskunst', zorgvuldig samengesteld door fotograaf en gastcurator Koos Breukel. 

De essentie van het bestaan: liefde, seks, geboorte, ziekte, verval en de dood

Het hart van de tentoonstelling wordt gevormd door een ruime selectie van Veldhoens beste Polaroids uit de periode van ca. 1966 - 1975. Deze zijn afkomstig uit de collectie van het Rijksmuseum, die dit werk korte tijd voor zijn dood aankocht. Een selectie uit de vele etsen en etsplaten die Aat Veldhoen sinds de jaren 1960 heeft gemaakt laat zien dat deze niets aan zeggingskracht hebben ingeboet. Hoezeer ook verschillend van techniek en beleving – een ets kan bij vluchtig kijken gedateerd ogen, terwijl een Polaroid al decennialang 'van nu' lijkt -, beide verbeelden de cyclus van het leven.
Net als Veldhoens etsplaten waren zijn Polaroids voor hem studies en middelen om de vluchtigheid van het leven te markeren. In een periode van twintig jaar maakte hij er meer dan drieduizend. Het zijn visuele dagboekfragmenten waarop we zijn geliefden zien, zijn kinderen en hemzelf. Sommige Polaroids hebben door onbedoelde chemische processen, door de tand des tijds en soms door zijn ingrepen veranderingen ondergaan die de beelden beïnvloed hebben, zoals een patina dat doet met een schilderij. Het maakt ze tot artefacten van een kunstenaarsleven, waarin we de essentie zien van zijn en ons bestaan: van liefde, verwekking en geboorte tot ziekte, verval en een naderende dood.

Het leven is de kunst

De uitzonderlijke, intieme studie die Aat Veldhoen heeft gemaakt van zijn eigen leven en dat van de mensen die hem omringden, spreekt uit de talloze portretten waarop Veldhoen zichzelf en zijn intimi heeft afgebeeld. De Polaroids, de gefotografeerde etsplaten, etsen en schilderijen gaan opmerkelijke verbindingen aan met werk van kunstenaars die zijn levenspad kruisten, zoals Pieter Boersma (Boersma legde gedurende een periode het leven vast van Veldhoen en Kabul, moeder van drie van zijn dochters), dochter Venus Veldhoen, en partner Hedy d'Ancona. Het resultaat is een intieme kijk op het menselijk bestaan, dicht op de huid van Veldhoen. Leven en werk zijn in de tentoonstelling, net als in Veldhoens levensstijl, onlosmakelijk verweven.